Σάββατο, 12 Απριλίου 2008

Μπέλου Σωτηρία

Φύγε γιατί με τυραννας

Γιατί με βασανίζεις
γιατί με τυραννάς
έπρεπε να μ' αφήσεις
αφού δε μ' αγαπάς
-
φύγε - φύγε - φύγε από κοντά μου
άιντε φύγε να βρω την υγειά μου
-
΄Μ' έχεις καταντήσει
ερείπιο σωστό
γιατί είχες καταλάβει
πολύ πως σ' αγαπώ
-
Όλα σου τα 'χω δώσει
αγάπη και στοργή
μα εσύ με έχεις κάνει
μια ζωντανή νεκρή.

Μουσική: Κούλη Σκαρπέλη

5 σχόλια:

ερΑσιτεχνης ανθρωπος είπε...

einai i pagida tou na dineis..
kalispera!

fcs είπε...

H "παγίδα"?? Και αν μέσα σου από μικρό παιδί έχεις μάθει να δίνεις , τί γίνεται?Και αν μέσα σου ξέρεις ότι πάντα ακόμα και αυτοί που λένε ότι σε αγαπάνε θα σε πληγώνουν? Και αν πάντα αυτές , είναι εκεί σαν ένα στημένο μαχαίρι και εσυ πάντα παίρνεις φόρα και ορμάς ενω ξέρεις ότι θα καρφωθεί στην καρδιά σου?

SisSy είπε...

Μόνο από αυτούς που αγαπάς μπορείς να πληγωθείς.. μόνο αυτοί έχουν τέτοια δύναμη πάνω σου...

fcs είπε...

Sissy μου γιατί ? είναι θέμα του να είσαι ευάλωτος ? όλοι μας λένε να μην είμαστε σκληροί .
Πως γίνεται?

SisSy είπε...

Δε γίνεται! αυτό λέω ότι όποιος
αγαπάει και αγαπιέται θα πληγώσει και θα πληγωθεί. Καμιά φορά δε γίνεται και σκόπημα, απλά έτσι είναι η ζωή... Και σκέψου ότι αυτός που πλήγωσε μπορεί να πόνεσε επίσης.. και να μετάνοιωσε πικρά! Αλλά το άσχημο είναι ότι αυτά που λέγονται και γίνονται δύσκολα μπορείς να τα πάρεις πίσω, οι ρημάδες οι λέξεις καμιά φορά μπορούν να προκαλέσουν απίστευτο πόνο, όπως και ένα βλέμμα! Αλλά πολλά είπα.. όλα για μας είναι κι ο πόνος και η χαρά και ο έρωτας και ο χωρισμός.. ανθρώπινα.