Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2009

6 Αυγούστου..... ακόμα...

Οι μέρες λες και δεν περνάνε να έρθει η ώρα....
Οι μέρες μένουν στάσιμες και δεν λέει ο μπέμπης να βγει...
Οι μέρες είναι πολύ ζεστές και εγώ θα σαλτάρω....
Να μου πεις αν έρθει η μέρα και νιώσω συσπάσεις θα τρέχω σαν τρελή στην κλινική....
Να μου πεις αν έρθει η μέρα και αποφασίσει να βγει το μωρό μου θα είναι θαύμα...
Να μου πεις αν έρθει η μέρα που εγώ θα γίνω μάνα.. θα πρέπει να το ταΐζω...
Να μου πεις ότι είναι να γίνει θα γίνει σκάσε ποια με το άγχος σου....

Έχετε απολυτό δίκιο αλλά να δεν περνάνε οι μέρες να πάρω στην αγκαλιά μου
αυτό το θαύμα και ανησυχώ, νιώθω ένα μεγάλο κενό, δεν αντέχω άλλο την ζέστη,
θέλω να ελευθερώθω για να έχω την δύναμη να κάνω πράγματα....

Εχθές με λέγανε όλοι κράτα των μέσα όσο μπορείς μετά άμα βγει θα τρέχεις και δεν θα φτάνεις.... κοιμίσου όσο μπορείς τώρα, γιατί μετά δεν θα μπορείς...... βγές όσο μπορείς γιατί
Μα αυτό δεν είναι το νόημα να γίνω μάνα....το ήξερα και τα ξέρω όλα αυτά.... αλλά αυτό δεν είναι η ομορφιά του μπέμπη που έρχεται..

Να μείνω ξάγρυπνη όσο χρειαστεί αυτός ο άγγελος,
να μείνω μέσα μέχρι να μπορεί να βγει αυτός ο κούκλος
να ζήσω την κάθε στιγμή του.... κάθε του κίνηση, κάθε χαμόγελο, κάθε κραυγούλα του....
να τον κοιτάω πως κοιμάται και πάλι να μην κοιμάμαι...
να ξυπνάω με την παραμικρή ανάσα του....
να το θηλάσω.. να είναι δυνατός... το σημαντικότερο για την ανάπτυξη του..

Να ζήσω μαζί με τον Γιώργη όλο αυτό "μαζί" και τίποτα άλλο δεν θέλω στην ζωή μου....

Να τώρα κλαίω.... και πόσο έχω να κλάψω ακόμα....

Από χαρά μόνο από χαρά γιατί 2 άνθρωποι που αγαπάω πολύ θα είναι όλη μου η ΖΩΗ

ΓΙΑ ΝΑ ΖΉΣΩ


(πάει το έχω χάσει ή κάθομαι και παραλογίζομαι από την ζέστη... χαχαχαχα)

Αυτά !!!!!!!!
Υ.Γ. : έρχεται...