Τρίτη, 1 Απριλίου 2008

Γυναίκα


Γυναίκα μήλο σάρκινο
και άρωμα από φύκια
γυναίκα από πηλό και φως
κι ολόγιομο φεγγάρι
τάχα πια λάμψει σκοτεινή
βγαίνει από τις κολόνες σου
και ποια πανάρχαια νυχτιά
σε σένα αγγίζει ο άντρας;

Ένα τραγούδι από νερό
κι αστέρια είναι η αγάπη.
Είναι μια μάχη από αστραπές
κι από πνιχτόν αγέρα
και καταιγίδες άξαφνες
είν΄η αγάπη, αγάπη μου
και νικημένα δυο κορμιά
από δυο στάλες μέλι.

Με τα φιλιά σου σεργιανώ
γυναίκα το απειρό σου
τις όχθες και τους ποταμούς
και τα μικρά χωριά σου
ώσπου η φλόγα του έρωτα
από σοκάκια ολόφωτα
χιλιόγλυκα να ξεχυθεί
και στεναγμός να γίνει.

στοίχοι: "ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ"

1 σχόλιο:

nameless1-2 είπε...

Καινούριο το μπλογκ έτσι;
Καλό γέμισμα:-)!!!!!