Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

Ειναι;

τι είναι; δεν ξέρω... ήπια τα ούζα μου και εχω φύγει λέμε.. έχω φύγει.. ναι δεν ξέρω τι να μαγειρέψω τον άντρα μου σε λίγο που θα έρθει... το παιδί έφαγε ψαράκια... εγώ δεν έφαγα... δεν έχω όρεξη ήπια τα ούζα μου και ... βαριέμαι... ακούω μουσική και εδώ ο μικρός παίζει στο μπαλόνι και περιμένουμε τον Λαζαράκο να έρθει να παίξουνε με τον δικό μου και να του δώσω την λαμπάδα,κουνελάκι, αυγουλάκι και το παιχνίδι του για το Πάσχα ναι τα κατάφερα πήρα το βαπτιστικό μου από όλα.... Ναι πήρα και τον γιο μου ένα playmobil ...  αλλά δεν ξέρω τον άντρα μου τι να του κάνω να φάει από ώρα σε ώρα θα έρθει... ε κάτι θα βρούμε..


Δεν ξέρω δεν με αρέσει που είμαι άνεργη δεν μπορώ να κάθομαι... κάτι πρέπει να βρω να κάνω.... κάτι δεν ξέρω βοήθεια..... δεν μπορώ να κάθομαι... 

2 σχόλια:

Όναρ είπε...

Η οικογένεια δεν είναι σε καμία περίπτωση ανεργία..μήπως να το δεις σαν ευχάριστο διάλλειμα; Καλό απόγευμα

ποντίκι είπε...

Διάλειμμα, ναι ίσως είναι μια άποψη αλλά ποτέ στην ζωή μου δεν έχω κάτσει πως να μπορέσω τώρα... απλά μου είναι τόσο δύσκολο..