3-5-2009

Παντρευτήκαμε...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ήταν όλα τόσο όμορφα....
Μόλις βρω χρόνο θα επανέλθω..

Καβάλα

Πάμε να βάψουμε αυγά.....

Το νυφικό παπούτσι είναι έτοιμο..... πως σας φαίνεται!!!! Σπόντα πριν τα αυγά... τα πρώτα ευρώ μπήκανε...
το θέμα είναι που θα περπατήσω εγώ εδω πάνω!!!!!!! (θα έχω φάει και αρκετό κατσίκι, αυγά, κοκορέτσι... κτλ.)




Καλό Πάσχα.................................................................... Καλή Ανάσταση!!!!!
Βράσαμε το νερό, βάλαμε μέσα τα αυγά αφού τυλίξαμε σε καλσόν κάποια φύλλα σε μερικά για σχέδια, βάλαμε τα αυγά και περιμένουμε.
Χα κάτι σε ροζέ μου κάνει ας τα αφήσουμε λίγο ακόμα.
τα βγάλαμε και ότι έγινε έγινε, μικρή επιτυχία είχαμε... για να δούμε
Βαμβάκι στο λάδι και τα γυαλίζουμε.... και να το αποτέλεσμα...
Το αυγό που έκανε μόνο του βάση για να στέκεται όρθιο..μας έφυγε το κάλυμμα..
Και το καλαθάκι για την διακόσμηση.... Τέλος....

Και όλα αυτά για να τα σπάσουμε και να τα φάμε.... ποιος θα είναι ο τυχερός να
κρατήσει το αυγό του άθικτο δεν ξέρω....

Σας φιλώ και μακάρι να είχατε καλύτερη επιτυχία.....

Και τώρα μια σπόντα!!!!!!

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

Καλό Πάσχα σε όλους σας από Καβάλα.

Η Ανάσταση να φέρει φώτιση σε όλους.. εμάς..

Τρέλλα!!!!

Που να προλάβω να κάνω ανάρτηση .... εδώ να δω τα πλάγια μου δεν προλαβαίνω..
Τι κάνω... τρέχω... κουράζομαι και μετά κοιμάμε...
Δεν έχω μυαλό να σκεφτώ ούτε τι ανάρτηση να κάνω ούτε τι να φάω;
Χα έμεινα με τα παπούτσια ακόμα όμως αυτή δεν μου τα έφερε και άρχισα να ανησυχώ..

Εσείς καλά είστε;
Χαίρομαι για αυτό....

Νεότερα σε λίγο καιρό....
Ο μπέμπης είναι 370 γραμμάρια... και κούκλος...( τώρα θα μου πεις που το ξέρω; ε αλίμονο η κουκουβάγια..) το ξέρω ότι θα είναι ένας κουκλος αφού εμένα θα μοιάζει και αν πάρει και από το μπαμπά του θα είναι πιο όμορφο...


Τα λέμε..................

Σε άσπρο και είμαι έτοιμη...

Τυχαία σελίδα... 164-165

Βιβλίο " Νίκος Γκάτσος - Όλα τα τραγούδια"


Αγάπη μέσα στην καρδιά

Ένα δειλινό
μες στ΄ακροθαλάσσι
σαν το ναυαγό
ήρθα και εγώ
ήρθα και εγώ
*
Μου 'δωσες νερό
σ' ασημένιο τάσι
για να δροσιστώ
σ' ευχαριστώ
σ' ευχαριστώ
*
Αγάπη μέσα στην καρδιά
φουρτουνιασμένη λαγκαδιά
κάποια βραδιά πλημμύρισες
και μας ξεκλήρισες.
*
Πάψε να ζητάς
όλη την αλήθεια
τι ειν' ο έρωτας
μη με ρωτάς
μη με ρωτάς.
*
Ψάξε να τη βρεις
μες στα παραμύθια
τώρα δεν μπορείς
είναι νωρίς
είναι νωρίς
*
Αγάπη μέσα στην καρδιά
φουρτουνιασμένη λαγκαδιά
κάποια βραδιά πλημμύρισες
και μας ξεκλήρισες.
------------------------------------------------------------------

Το παραμύθι

Σήκω κι άναψε το τζάκι
κι έλα πλάι μου λιγάκι
να σου πω ένα παραμύθι
το κουκί και το ρεβίθι
*
Σήκω στρώσε το τραπέζι
βάλε μέλι πετιμέζι
κι άκου σα μικρό παιδάκι
το παλιό παραμυθάκι
*
Ή ζωή μας είν' ωραία
μα 'χει βάσανα πολλά
(παρά πολλά πάρα πολλά)
κι όσο θα 'μαστε παρέα
πάντα θα χαμογελά.

Χρώματα.... Διακόσμηση.... Τι μου αρέσει!!!

Μπανιέρα, γαλάζιο χρώμα στον τοίχο... πανέμορφος καθρέπτης... ( όσο για την φωτογραφία δίπλα δεν ξέρω αν μου άρεσε κάτι!!!)
Ωραίο το εξοχικό αλλά δεν είναι δικό μας.... (μου αρέσει το καναπεδάκι έξω.... να πίνεις το καφεδάκι σου).
Τι μου αρέσει στην κάθε φωτογραφία....
Για να δω τι σας αρέσει εσάς!!

Εδώ βλέπουμε μία σκάλα που μπορεί να γίνει μια πολύ καλή βιβλιοθήκη... (εμένα αυτό μου αρέσει)

Τα χρώματα στο τοίχο του καναπέ με το ηπαίθριο έξω είναι ο τέλειος συνδιασμός... (όχι ότι είμαι κολλημένη με το πράσινο, απλά μου αρέσει)

Καλό το να κάτσεις σε αυτή την πολυθρόνα να διαβάσεις αλλά κάτι λείπει... θέλετε να το συζητήσουμε; (εμένα πάλι μου αρέσει η βιβλιοθήκη σαν βιβλιοφάγως μην δω βιβλιοθήκη)

Ωπα... να τα όμορφα ωραίο κρεβάτι, ωραία κουρτίνα αν και θα την ήθελα σε κάποιο άλλο χρώμα ε; τι λέτε; ( μου αρέσουν βέβαια πιο πολύ τα μπαούλα τα είδατε αριστερά εκεί κάτω...)
Να πάλι η βιβλιοθήκη μπροστά μας.... παντού και πάντα... (αλλά το καναπεδάκι δεν είναι όλα τα λεφτά, τέλειο και πράσινο).

Απόγευμα..... όμορφο απόγευμα.

Το καραβάκι γύρισε που να ήταν άραγε;

Μια στιγμή... όλος ο κόσμος είσαι εσύ!!

Ξεφυλλίζοντας την Σιωπή.... συνέχεια

σελ 69.................................................................................................

Μα τι να κάνω την ύπαρξη μου, χωρίς εσένα,
φίλε μου, δικέ μου.
Που ν' ακουμπήσω. Με ποιον να κλάψω. Με ποιον
να πιω κρασί. Με ποιον να μοιραστώ, ιδίως, τη χαρά μου.
Δε γίνεται χωρίς εσένα, διπλανέ μου.
Μέσα στη δική σου κόλαση, ανιχνεύω τις στιγμές
της ευτυχίας μου.

σελ 70..................................................................................................

Κάποτε, με είχε παρασύρει ένα ορμητικό ποτάμι
κι ήμουνα έτοιμη να πνιγώ.
Λίγα μέτρα πιο μπροστά από μια πεινασμένη θάλασσα,
που άνοιγε το στόμα της να με καταπιεί,
θυμήθηκα ξαφνικά τα λόγια σου.
Ακουσα μέσα μου σα μουσική την τρυφερή φωνή σου.
" Να ξέρεις πάντα πως είμαι πλάι σου και σ' αγαπώ.
Σ΄εμπιστεύτηκα για να κρατήσεις τ΄όνειρο μου.
Και μου ΄χεις δώσει όρκο πως θα το φυλάξεις".


σελ 76.................................................................

Τι ξέρεις εσύ από τέτοιους τόπους.
Αν επιχειρήσεις να ΄ρθεις, θα χαθείς.
Ούτε κι εγώ θυμάμαι να γυρίσω πίσω.
Η νοσταλγία μου δεν έχει πια το χρώμα των ματιών σου.
Τώρα, κάθε πρωί, γερμένη σ΄ένα μεγάλο παραθύρι,
καλημερίζω την καινούργια μου ζωή.

σελ 81.............................................................................................................

Είναι γεγονός πως κάποιοι άνθρωποι δεν μπόρεσαν
ποτέ ν' απλώσουν τα "ρούχα" τους στον ήλιο, να τα στεγνώσουν.
Πάντα βρεγμένα τα φορούν.
Δεν είναι η ζωή που φταίει γι' αυτό, κι ας της ρίχνουν
όλα τα βάρη.
Ούτε οι ίδιοι, βέβαια, φταίνε.
Φταίει το ότι δεν τους χάρισε ποτέ κανείς έναν ήλιο.
Ενα όλοδικο τους ήλιο.
Ν΄ανατέλλει, να δύει και πάλι ν΄ανατέλλει λαμπερός
μέσα τους.

σελ 85.....................................................................................................

Θέλω να μείνεις μαζί μου απόψε.
Να μείνεις ώσπου το δάκρυ της νύχτας
να στεγνώσει στα βλεφαρά μας.
Ώσπου τ΄αστέρια να γίνουν στάχτες στις παλάμες μας.
Ώσπου το φεγγάρι να βασιλέψει πάνω στα κορμιά μας.

σελ 88..................................................................................................

Να ΄μαστε λέει, όλοι μαζί...
Να ΄μαστε σε μια βάρκα και ν΄αρμενίζαμε.
Να ΄ταν η θάλασσα γυαλί. Να ΄χε φεγγαράδα.
Κι εμείς να λέμε αστεία και να γελάμε.
Ν΄αγκαλιαζόμαστε και να τραγουδάμε.
Να μην είχαμε βάσανα και μαύρες σκέψεις.
Τίποτα να μην είχαμε.
Να ΄μαστε ελεύθεροι σαν τα παιδιά. Και ν΄αρμενίζαμε...
Και να ΄ταν από πάνω μας ένας Θεός, γλυκός σα μέλι,
να μας καμάρωνε.
Να ΄μαστε, λέει!....

σελ 101........................................................................................

Αγκάλιασε σφιχτά τον εαυτό σου. Κρύψου κα΄τω απ΄το δέρμα σου.
Μέσα στις χούφτες σου.
Ζέστανε την ψυχή σου με την ανάσα σου.
Και σκέψου πόσα πράγματα σημαντικά έχεις να κάνεις,
μόλις περάσει η καταιγίδα.

σελ 103........................................................................................

Τόση κούραση, τόση σπατάλη, για να πετύχεις τι;
Οργάνωσες ολόκληρο καρναβάλι, έφτιαξες άρματα.
μοίρασες όλα τα υπάρχοντά σου, όλο το πάθος σου,
όλο το μυαλό σου, να βρεις κατάλληλες στολές, μάσκες.
και αβανταδόρους ν΄ακολουθούν την πομπή σου.
Ξέχασες όμως, φίλε, κάτι πολύ σημαντικό.
Στο τέλος, πάντα, καίνε τον καρνάβαλο!....

σελ 118.........................................................................................

Πέταξε πια την πανοπλία από πάνω σου.
Τόσες προμήθειες σε όπλα, τόση εκπαίδευση για άμυνα,
τόσες στολές παραλλαγής..
Έτσι έχεις την εντύπωση πως δε θα πληγωθείς ποτέ;
Και τι ήρθες στη γη να κάνεις. Να παριστάνεις τον πολέμαρχο;
Πόσο θ΄αντέξεις έρποντας στ΄αναχώματα, σαν σκουλήκι;

τέλος................................

Στέκεσαι εκεί, σαν βλέμμα ερημιάς. Και κλαίς.
Στέκεσαι εκεί και ξερογλείφεις τις προφάσεις που έχεις ανακαλύψει,
για να κρατάς μες στη μιζέρια την ψυχή σου.
Στέκεσαι εκεί και λογαριάζεις πόσα σ΄αρπαξαν,
πόσα σου ΄κλέψαν, πόσα σου ρήμαξαν.
Μήπως δεν είναι έτσι ακριβώς, μωρό μου;
Μήπως εσύ οδηγούσες κάθε φορά,
από την πίσω πόρτα της ψυχής σου, το ληστή;
Κι ύστερα, μόλις γύριζε την πλάτη του, μόλις απομακρυνόταν
- αφού το ΄βλεπες καθαρά πως είχε αρπάξει τους θησαυρούς σου
και συ δεν τον σταματούσες - αρχιζες τα κλάμματα και φώναζες
" Βοήθεια ! Ληστεία!"

Μια μικρή ιστορία

Ποντίκια και άνθρωποι

Κοίταξα πάλι ψηλά.

Μου φαινόταν τρομαγμένο το φεγγάρι απόψε.

Παρανοϊκό. Χαμογέλασα και συνέχισα το δρόμο μου.

Ακόμα ένιωθα το αλκοόλ στο στόμα μου.

Όλα γύριζαν. Αγχωτική κατάσταση. Παρανοϊκή.

Πριν το καταλάβω είχα σωριαστεί στο έδαφος.

Εκεί είναι που αρχίζει η μικρή μου ιστορία...Ντουπ,ντουπ,ντουπ.

Ένιωθα την καρδιά μου για πρώτη φορά στην ζωή μου.

Τι στο διάολο,surround είχα μέσα μου;

Με την άκρη του ματιού μου είδα έναν αρουραίο να περπατάει

δίπλα μου κατά μήκος του πεζοδρομίου.

Είχε έρθει η ώρα να αποφασίσω αν συμπαθώ τους αρουραίους

όταν τροχίζουν τα δόντια τους δίπλα από την μύτη σου.

Κάπου σε κάποια εφημερίδα είχα διαβάσει για την δύναμη του

ανθρώπου να κάνει θαύματα με το μυαλό.

Αστραπιαία άρχισα να συγκεντρώνω την δύναμη του μυαλού μου

για να εξηγήσω σε αυτό τον μπόχα ότι χωρίς μύτη

δεν θα βρω ποτέ γκόμενα πάλι.

Όμως οι δυνάμεις μου με είχαν εγκαταλείψει.

Δεν μπορούσα καν να κινηθώ,

πόσο μάλλον να στείλω το μυαλό μου σε κάτι παραπάνω

από το 10% που χρησιμοποιούμε.

Για καλή μου τύχη όμως ο ποντικός ήρθε μπροστά στα μάτια μου.

Με κοίταγε για αρκετή ώρα χωρίς να κουνιέται. Ξαφνικά άνοιξε το στόμα του και αν άκουσα καλά μου είπε:

-Είσαι ερωτευμένος μα χωρίς την γκόμενα;

-Γιατί ρωτάς;-Βρωμάς τζατζίκι.

-Ε και; Πρέπει να είμαι ερωτευμένος επειδή έφαγα τζατζίκι;

-Μην πας να μου ξεφύγεις με ανόητες ερωτήσεις. Ξέρεις πολύ καλά τι λέω.

-Μα..-Δεν έχει μα και μαλακίες.

-Αφού την θες κυνήγα την.
...Έκανα να σηκωθώ ποντικός με κοίταζε.

Σηκώθηκα τελικά με τα χίλια ζόρια τον έβαλα στην τσέπη και πήγαμε να φάμε.
-Που με πας φίλε;

-Να φας και να συζητήσουμε.

-Δεν έχω φράγκο. Βάλε μου εσύ και στα χρωστάω.

...Κάτι σιγά σιγά ένιωθα ότι αναπτυσσόταν μέσα μου.

Τρέλα το λέγαν νομίζω.

Έφτασα σε ένα πελώριο χλιδάτο μαγαζί με μια καλογυαλισμένη ταμπέλα

που έγραφε "Κωλόμπαρο - Η χιονάτη και oι 7 Σαμουράι".
-Αν τε,πάλι στην χλίδα σε έφερα...

-Αλήθεια;

-Ναι,βγάλε το κεφάλι σου να δεις.

..Έκανα να μπω στην πόρτα και μια "δεσποινίς"

μου έσφιξε τα αρχίδια και μου είπε :

"ποντίκι είναι αυτό που έχεις ή χάρηκες που με είδες;

""Ποντίκι είναι"...της είπα και ο ποντικός της έγλειφε το χέρι.

Για πότε εξαφανίστηκε τρέχοντας η γκόμενα δεν μπόρεσα να καταλάβω.

Πού είχα μείνει;Α,ναι!

Άνοιξα την πόρτα λοιπόν και μπήκαμε σε ένα

υπερλουξ μπαρ της παγωμένης Γλασκώβης.

(πώς στο διάολο βρεθήκαμε στην Γλασκώβη;;;).

Βρήκαμε μια γωνιά και κάτσαμε.

Έβγαλα το ποντίκι από την τσέπη και το έβαλα δίπλα μου.

-Γιατί πιστεύεις ότι είμαι ερωτευμένος με κάποια;

-Ε,τι θα είσαι;

-Τι εννοείς;

-Μόνο κολλημένοι υπάρχουν που δεν βρίσκουν αυτό που θέλουν

και κολλημένες που δεν θέλουν να βρουν αυτό που θέλουν!

-Καλά,πού στο διάολο τα έμαθες όλα αυτά;

-Το ότι μιλάω δεν σε πείραξε;

Το που έμαθα να λέω μαλακίες σε προβλημάτισε;

-Τι θα πιεις;

-Δεν πίνω. Εϊμαι straight edge.

-;;;-Straight edge σημαίνει όχι ναρκωτικά,αλκοόλ και one night stand.

-;;;-Πάρε μου μια βότκα κοκακόλα. Επειδή δεν θέλω να σου χαλάσω καρδιά,

όχι τίποτα άλλο.

-Και τι θα φας;

-Σεφ

-Σαλάτα του σεφ;

-Όχι,τον σεφ. Λίγο από την μύτη θα φάω,

δεν θα καταλάβει τίποτα.

-Βασικά,δεν καταλαβαίνω τι στο διάολο επικοινωνία είναι αυτή που έχουμε.

-Δεν επικοινωνούμε. Τώρα σε γνώρισα.

Α και για να μην χαρείς,δεν είμαι gay.

-Ποντίκι είσαι εσύ ή ο Σοφοκλής;

-Σοφοκλή με λένε.-;;;

-Λοιπόν,πες μου ποια αγαπάς.

-Την Λώλα. Δεν αντέχω άλλο. Εχει κάνει την ζωή μου μίζερη,

με αγγίζει και φεύγει,με φιλάει και φεύγει,

με κάνει να την θέλω μα δεν με θέλει.

-Μήπως είσαι κομματάκι μαλάκας;

-;;;

-Γιατί κολλάς με άτομα που δεν είναι ειλικρινή;

-Βασικά...μάλλον θα φταίει η ανάγκη.

-Ποια ανάγκη;

-Η ανάγκη του να έχεις κάποιον.

Εγώ την Λώλα την γνώρισα στο γυμνάσιο.

Δεν θα ξεχάσω την πρώτη φορά που την είδα.

-Για πες!

-Μπήκα στις τουαλέτες και να' σου αυτή με το υπέροχο εκείνο μπλε φουστάνι

να με κοιτάει με ένα χαμόγελο και...

ήταν τόσο αθώα!Απλά με κοίταξε και μου έκανε νόημα να φύγω.

Ήταν τόσο γλυκιά και αγνή!

-Γιατί σου είπε να φύγεις;

-Γιατί γαμιώταν με τον διευθυντή.

Μπήκα στις γυναικείες τουαλέτες βλέπεις...

Μετά θυμάμαι με είχε βρει στο διάλειμμα και μου μίλησε όπως καμία άλλη.

-Τι σου είπε;

-Έβαλε το χέρι της στο μάγουλό μου και μου είπε όλο αγάπη

"Έτσι και μαθευτεί τίποτα σκατομαλάκα δεν θα μπορείς να κατουρήσεις μετά".

-;;;

-Δεν ξέρω αν ήταν μέντιουμ αλλά εγώ το είπα στον κολλητό μου

και την επόμενη μέρα με έπιασε ουρολοίμωξη.

-Τον έχεις ακόμα φίλο;

-Ναι ρε. Αυτοί οι φίλοι δεν ξεχνιούνται.

Ξέρω ότι δεν θα με προδώσει ποτέ.

-Που είναι τώρα;

-Με την Λώλα. Τα έχουν εδώ και δυο μήνες.

-Να σου πω,δεν πιστεύω ο πατέρας σου να είναι ο Αρκάς;

-;;

-Φίλε,η Λώλα δεν είναι για σένα.

Μην της δείχνεις τα αισθήματά σου γιατί μόνο ως τροφή θα τα πάρει.

Μπορεί να μην φταίει αυτή.

Μπορεί να έχει περάσει πολλά και να ξεσπάει πάνω σου αλλά όπως και να έχει

ούτε εσύ της φταις τίποτα so, προχώρα on with your life.

-Το ξέρω,έχεις δίκιο. Αγγλικά πού έμαθες;

-Άγγλος είμαι.

-;;;

-Τι θα κάνεις με την κοπέλα λοιπόν;

Δεν αξίζει να σέρνεσαι σε δρόμους και να μιλάς στα μπαρ με έναν αρουραίο.

Σωστά;

-Έχεις δίκιο. ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ!Από εδώ και στο εξής η Λώλα είναι νεκρή!

Δεν υπάρχει. Θα την θάψω στο νεκροταφείο της καρδιάς μου

και θα συνεχίσω να ζω.Οι άνθρωποι πεθαίνουν,σωστά;
...όμως τα ποτά συνέχισαν και το μυαλό του γύριζε.

Ο ποντικός χωρίς να μπορεί να κάνει τίποτα τον ακολούθησε

όταν έφυγε τρέχοντας για να βρει την Λώλα....
Κάπου κάτω από ένα μπαλκόνι...-Λώλα!Λώλα!Λώλα πεθαίνω!

Λώλα σε χρειάζομαι. Λώλ...
Σωριάστηκε κάτω.

Ο ποντικός κοίταξε το σωριασμένο σώμα αυτού του ταλαίπωρου ψυχάκια

που πριν λίγες ώρες είχε γνωρίσει και έκλεισε τα μάτια.

Ευχήθηκε να μην έχει πάθει τίποτα και έκατσε στο πρόσωπό του.

Τον έγλυφε μα τα μάτια του δεν άνοιγαν

Ξαφνικά και ενώ ο μικρός Σοφοκλής απελπιζόταν,ο ταλαίπωρος άντρας ψέλλισε:

- Σοφοκλή,θέλω να φύγω.

Θέλω να φύγω μακριά για καιρό. Ισως να μην ξαναγυρίσω.

Ίσως να κοιμηθώ για πάντα. Απλά θέλω να σταματήσω πια να σκέφτομαι.

Να σταματήσω να πληγώνομαι από ανθρώπους που αγαπώ.

Από ανθρώπους που δεν θα μάθουν ποτέ πως τους αγάπησα.

Από ανθρώπους που δεν θα καταλάβουν ποτέ ότι με αγάπησαν.

- Γιατί το λες αυτό φίλε μου;Εγώ αλήθεια σε χρειάζομαι.

- Το ξέρω Σοφοκλή μου. Με χρειάζεσαι και με αγαπάς όπως ήλπιζα να με αγαπήσουν κάποτε και ξέρεις γιατί;

- Γιατί;- Γιατί είσαι ένα πλάσμα της φαντασίας μου Σοφοκλή.

Μια μορφή του αλκοόλ χαραγμένη στο μυαλό μου.

Μια μορφή που αντανακλά την ψυχή μου στα μάτια μου.

- Μα που το ξέρεις;Αλήθεια δεν θέλω να πεθάνεις!

Υπάρχω!- Σοφοκλή,εγώ έζησα την ζωή μου ψηλά.

Εκεί που δεν θα φτάσουν πολλοί.

Πάντα ζούσα στον κόσμο των αισθημάτων

και διαρκώς έπεφτα μα ξεκίναγα πάλι από την αρχή.

Αυτό μου έδειχνε ότι ήμουν ζωντανός Σοφοκλή.

Όμως κάπου εδώ τελειώνει η ουτοπική μου σκέψη.

Δεν αντέχω άλλο.

- Αφού ακόμα και τώρα αγαπάς αυτή την κοπέλα,το ξέρω!

- Ακριβώς Σοφοκλή. Την αγαπάω,αυτή όμως όχι.

Ήταν η πρώτη φορά που αντί για αέρα και ουτοπικές ατμόσφαιρες ένιωσα τρόμο.

Κουράστηκα απλά. Τώρα δεν έχει νόημα.

....Η νύχτα τον άφησε παγωμένο,άψυχο,γερασμένο μπεκρή αισθημάτων,νεκρό.

Το ποντίκι ποτέ δεν υπήρξε και έσβησε μαζί με την ψυχή του.

Είχε τουλάχιστον κάποιον που τον αγάπησε πριν πεθάνει....
ΥΓ..Τελικά όλοι έχουμε έναν Φώσκολο μέσα μας...

Μια ιστορία τελικά μεγάλη.... μπράβο σε όποιον την διάβασε...

την σήκωσα από κάπου.... δεν πιστέυω να θυμώσουν....

μου άρεσε πάρα πολύ λέγεται " Οι ποντικοί και οι άνθρωποι"

Φυσικά καταλάβατε ότι με αγγίζει το θέματάκι σαν ποντικό και μόνο ε.!!!!

Αλλά για διαβάστε και πείτε γνώμες.

Μαγειρική!!!! λέμε τώρα

μοσχαράκι με λαχανικά

για 4-6 άτομα........

Υλικά :
- 1.000 - 1.250 γραμ. μοσχάρι(σε μερίδες)
- 1 κιλό μικρές πατατούλες
- 4-5 καρότα
- 2-3 κολοκυθάκια(προαιρετικά)
- 3/4 του φλιτζανιού ελαιόλαδο
- χυμό 1 λεμόνι
- αλάτι
- φρεσκοτριμμένο πιπέρι
- ρίγανη
- μαϊντανό

Τώρα διαβάστε τα εξής:
1. Καθαρίζετε τα λαχανικά και τα κόβετε στο σχήμα που επιθυμείτε.
Ζεσταίνετε λίγο λάδι σε ένα αντικολλητικό σκεύος και τα τσιγαρίζετε για 2-3 λεπτά,
να ροδίσουν. Τα βγάζετε με τρυπητή κουτάλα και τα αφήνετε σε πιάτο στρωμένο με χαρτί κουζίνας, να στραγγίσουν.
2. Ζεσταίνετε το υπόλοιπο λάδι σε φαρδιά κατσαρόλα και τσιγαρίζεται το κρέας.
"Σβήνετε" με το χυμό λεμονιού και προσθέτετε 2 φλιτζάνια ζεστό νερό.
Σκεπάζετε την κατσαρόλα και αφήνετε το φαγητό να σιγοβράσει, μέχρι
να μαλακώσει καλά το κρέας.
3. Μισή ώρα πριν ολοκληρωθεί το μαγείρεμα, ρίχνετε στην κατσαρόλα τα λαχανικά,
αλατοπιπερώνετε, ρίχνετε ρίγανη και προσθέτετε λίγο ακόμα ζεστό νερό.
Το φαγητό πρέπει να μείνει με το λάδι του, χωρίς πολλά υγρά.
4. Σερβίρετε σε μερίδες και εάν θέλετε πασπαλίζετε με πιπέρι και γαρνίρετε με φρεσκοκομμένο μαϊντανό.

Tips:
Συνοδεύεται επίσης με ρύζι πιλάφι. (δεν πιστεύω να μην ξέρετε να κάνετε πιλάφι)

Λίγο λευκό ξηρό κρασί, θα δώσει στο φαγητό ένα ιδιαίτερο άρωμα και γεύση.

Αυτά από εμένα... τώρα λέω να πάω να μαγειρέψω μια τέλεια μακαρονάδα με
καρμπονάρα γιατί κάτι πρέπει να φάμε και εμείς.... η ώρα είναι 12:00 και
άρχισα να πεινάω επικίνδυνα.

Λουλούδια!!!!

Δεν είναι

η ομοφριά,

όλο το μεγαλείο,

η τέχνη,

η ηρεμία,

η γαλήνη,

που υπάρχει στο κόσμο όλο.

ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ!!!!!

Δεν ξέρω τι με έποιασε!!!

Η νύφη είναι έτοιμη!!!!

Ναι είμαι εγώ στην τελική απόφαση για το πιο νυφικό θα φορέσει η Νύφη.

Θέλω την γνώμη σας...

Ωπ μόλις μου έστειλε η κουμπάρα την καράφα και το ποτήρι με τον δίσκο....

Αγόρι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Το δικό μας το μωρό...... Αγόρι με βούλα.... ο γιατρός είπε ότι είναι επιδειξίας!!!

Ενα υγειέστατο αγοράκι.!!!!! με μεγάλα!!! (!@#%$^)

Πέρασε η 8 Μαρτίου.... τι καταλάβατε;

Εγώ δεν κατάλαβα τίποτα......



Σήμερα είναι τα γενέθλια του άντρούλη μου!!!!!!
Νιώθω την ανάγκη να του ευχηθώ.

Χρόνια πολλά αγάπη μου...

Να σου αφιερώσω ένα τραγούδι:

Από το άλμπουμ "Όλα δικά μας είναι"

Αν δεν έχω εσένα δεν μπορώ να έχω εμένα
Κανένα
Δεν μπορώ να έχω ορίζοντες, άλλους καιρούς, παραδείσους
Δεν μπορώ να έχω έξωση, να χω θεούς
Δεν μπορώ να έχω εμένα, δεν με νοιάζει να με έχω
Αν δεν σε έχω
Μια βροχή τα κάνει όλα ένα
Ο ουρανός βουτάει κάτω από την γη, σκίζει τη μέρα μου σαν χαρτί
σαν το χαρτί
Αν δεν έχω εσένα χάνω τον καινούργιο κόσμο
που ταξίδευα χρόνια για να τον βρω

Πότε πήγε 6 του μήνα;

Γυναίκες Ηπειρώτισσες

μέσα στα χιόνια πάνε

κι΄οβίδες κουβαλάνε

Θεέ μου τι τις πότισες

και δεν αγκομαχάνε

*

Γυναίκες Ηπειρώτισσες

Γιαννιώτισσες Σουλιώτισσες

ξαφνιάσματα της φύσης

εχθρέ γιατί δεν ρώτησες

ποιόν πας να κατακτήσεις

*

Γυναίκες απ' τα σύνορακόρες

γριές κυράδες

φωτιά μες στους βοριάδες

εσείς θα είστε σίγουρα

της Λευτεριάς μανάδες.

----------------------------------------------------------------------------

Τραγούδι από το δίσκο "Αλβανία" ( Μαρινέλλα Γ. Κατσαρός Πυθαγόρας)

Το άγαλμα είναι στημένο στην αρχή του δρόμου για το Μονόδενρι στα Ζαγοροχώρια.

Μετά από μία δύσκολη εβδομάδα δουλειάς, υποχρεώσεων, φροντίδας των παιδιών, μαγειρέματος, σιδερώματος και καθαριότητας, η Κυριακή 8 Μαρτίου θα μπορούσε να αποτελεί relaxing day όπως, άλλωστε, κάθε άλλη Κυριακή του χρόνου.

Με αφορμή όμως την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας και με κίνητρο τις αμέτρητες μουσικές, εικαστικές, θεατρικές και… εναλλακτικές εκδηλώσεις που έχουν προγραμματιστεί για να τιμήσουν και να γιορτάσουν το τελειότερο δημιούργημα της φύσης (αυτό είμαστε κύριοι, παραδεχτείτε το επιτέλους!), αρπάζουμε την ευκαιρία να μαζέψουμε τις κολλητές μας και να οργώσουμε τα στέκια της πόλης.

Γιατί μία φορά στο τόσο -το είπε και η Cindy Lauper- Girls Just Wonna Have Fun!

Αλλά να σοβαρευτούμε λίγο : Αυτό το ξέρατε; Εγώ πάντως όχι!!!! ΝΤΡΟΠΗ ΚΟΡΙΤΣΙΑ !!!

Ο καθορισμός της 8ης Μαρτίου σαν επίσημη ημέρα αφιερωμένη στη Γυναίκα, και σαν επίσημη αργία σε κάποιες χώρες, προέκυψε μετά από διάφορα γεγονότα, με πρωταγωνίστριες τις γυναίκες, γύρω στο 1900 που συνέβησαν τέλη Φεβρουαρίου, αρχές ή μέσα Μαρτίου.

Η 8η μέρα του Μάρτη επιλέχθηκε σαν σημείο αναφοράς στο σημαντικότερο από αυτά τα γεγονότα, στη Ρωσία, κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Πιο συγκεκριμένα, το 1917, 2 εκατομμύρια Ρώσοι στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους στον πόλεμο. Οι Ρωσίδες που είχαν μείνει πίσω, συγκλονισμένες από την τραγική αυτή έκβαση του πολέμου, διάλεξαν την τελευταία Κυριακή του Φεβρουαρίου για να διαδηλώσουν για ”Ψωμί και Ειρήνη”. Οι πολιτικοί ηγέτες αντιτάχθηκαν στην ημερομηνία και τη διεξαγωγή της διαδήλωσης, μα οι γυναίκες την ολοκλήρωσαν πάραυτα.
Η διαδήλωση αυτή μάλιστα φάνηκε πως αποτέλεσε το πρώτο στάδιο της Ρωσικής Επανάστασης, αφού 4 ημέρες μετά ο τσάρος Νικόλαος ο Β’, ο τελευταίος της Ρωσίας, αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Την ηγεσία τότε ανέλαβε η προσωρινή κυβέρνηση των μπολσεβίκων, η οποία παραχώρησε στις γυναίκες το δικαίωμα ψήφου.

Η ιστορική εκείνη Κυριακή, σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο, ήταν η 8η Μαρτίου.

μπλογκοπαίχνιδο: το άβαταρ μου

Ο καινούργιος μου φίλος JD με προσκάλεσε σε ένα παιχνίδι...

Εγώ λέω τώρα να το παίξω.... Πρέπει λέει να πω την ιστορία ή να αναλύσω
το avatar μου!!! δηλαδή!?
Να σας πω από που βγήκε ο Πόντικας γενικά και αόριστα.

Ακούστε με λοιπόν :
Από μικρή πολύ μικρή με λέγανε ποντίκι, χαϊδευτικά και πειρακτικά.
Εγώ σαν μικρούλα μινιατούρα το κράτησα μου άρεσε σαν nick γενικά.
Μου αρέσουν τα ποντίκια και έχω πολλά αρκουδάκια ποντικάκια(μεγάλα - μικρά)
σε όλα τα χρώματα και είδη, από αρουραίους εώς και απλά ποντίκια Μίκι Μάους
και ο Μεξικανός του Τζέρι τον ξάδελφο.
Γενικά έχω κόλλημα με τους ποντικάδες... τρελαίνομαι όταν βλέπω να σκοτώνουν ποντίκι.
Είχα 2(δυο) μικρά χαμστερ και μου είχαν πεθάνει, κλάμα που έριξα δεν λέγετε.
Για αυτό δεν θέλω ξανά να το κάνω...

Έτσι λοιπόν να σας πω για το avatar..... έκανα blog πως να με λένε;
Ποντίκι δεν ήταν δυνατόν να σκεφτώ κάτι άλλο.
Μέχρι που έψαξα για εικόνα για ποντικό για το avatar
και τσουπ... βρήκα τον κατάλληλο ποντικό.
Ζήσε και αγκάλιασε αυτούς που αγαπάς.
Ώστε βγήκε ο "a big hug for you"
Γιατί μια αγκαλιά στους καλεσμένους μου είναι ή αγάπη μου προς αυτούς.

Μάλιστα τώρα συγκινήθηκα... τι λέει τι διαβάζεται τελείωσε αυτό ήταν.

Άιντε Ζήστε και αγκαλιαστείτε κάνει καλό.

Αχ τι με έπιασε;!!!!!! Ποντίκια παντού!!!!! ουουουουου

e-mail

e-mail που έστειλα τώρα το πρωί στην Κουμπάρα μου.

Καλημέρα, μπουμπούκα
Πήγα εχθές για παπούτσια και τελικά θα σου πω ότι πήγα και σε άλλα για νυφικά.
Μου είπε η Σμαρώ για ένα μαγαζί που άνοιξε στην Βενιζέλου και ότι αυτά τα φέρνουν από Βουλγαρία και τα δίνουν φθηνότερα
Τέλος πάντων πήγα και δεν τα νοικιάζουν αλλά τα πουλάνε, είναι ολοκαίνουργια και ράβονται επάνω στα μέτρα σου, οι τιμές είναι από 700 ένα που είδα και ανεβαίνουν αγορά.
Τώρα το ερώτημα είναι ότι τα νυφικά είναι πάρα πολύ όμορφα και αξίζει στην τιμή ενοικίου τον άλλον να το πάρω και να το έχω;
Μετά πήγα σε ένα άλλο, είχε νυφικά από 500 - και με 700 και παραπάνω(πάρα πολλά κομμάτια) αλλά είδα κάποια καλά με 650 και 600.
Το ερώτημα είναι τι κάνεις;

1. Παίρνω από εκεί που είναι γνωστή και από ότι λέει ο Σάββας (αδελφός μου θα την πει αυτός) μπορεί να μας κάνει καλύτερη τιμή από τα 800 που είπε;
Και το πιο σημαντικό ότι τα λεφτά εδώ μπορεί και να τα δώσω μετά από το Γάμο, από λεφτά που θα μαζέψω.
2. Παίρνω αγορά από τις Βουλγάρες όπου είναι ολοκαίνουργια και ραμμένα πάνω μου, αλλά θα το κρατήσω με 700-950; (όπου υπάρχει περίπτωσή να κάνει και κάτι δώρο) Αυτοί έχουν και μπομπονιέρες.
3. Παίρνω από το άλλο με τα 500 - 700 με μεγάλη επιλογή αλλά τα λεφτά πρέπει να τα δώσω τώρα; Με ένα παρανυφάκι δώρο και το τα νοίκια πάνε από 40 και 30 ευρώ.

Θέλω να το μοιραστώ μαζί σας και να μου πείτε και εσείς την Γνώμη σας.
Σμαρώ αν το διαβάσεις (πέρασα από το μαγαζί εχθές είχες πει ότι θα κατέβεις αλλά!!!!
ΔΕΝ ΚΑΤΕΒΗΚΕΣ!!!! ) :P ...... Εγώ ήρθα να σε δω. Για πες και εσύ να μην σε παίρνω τηλέφωνο.

ΛΟΞΕΣ & ΚΟΥΣΟΥΡΙΑ

Παιχνιδάκι που με κάλεσε η Ατίθαση Πνευματικά

Για να δούμε αν έχω κουσούρια ή λόξες!!!! Δεν το σκέφτηκα τώρα θα το κάνω.
Ε αυτό είναι μια λόξα.

Πάμε.
1. Δεν μου αρέσει να βλέπω άπλυτα πιάτα στο νυπτίρα για πάνω από 2 ώρες. Θέλω να τα πλήνω εκείνη την στιγμή.
2. Με εκνευρίζει αφάνταστα να μου λες τι να κάνω. Δεν θέλω ρε παιδί μου ξέρω και εγώ τι να κάνω.
3. Δεν μου αρέσει να ακούω γκρίνια ξέρω και εγώ να γκρινιάζω αλλά δεν το κάνω.
5. 14:00 η ώρα το πολύ 14:30 πρέπει να έχω φάει, πεινάω λέμε. Τρελένομαι όταν δεν έχω φαεί. Χα να δω τώρα τι θα κάνω που θα παντρευτώ!!!
6. Μου την δείνει που μοιάζω με την μάνα μου αυτό και αν είναι κουσούρι....

Δεν ξέρω κάτι άλλο μου διαφέυγει;

7. Δεν αφήνω ποτέ την μηχανή μου εκεί που μέθυσα!!! (παλιά αυτό) την πέρνω με πάει σπίτι μόνη της.
8. Είμαι τρελή το ξέρω αλλά δεν με νοιάζει οι άλλοι είναι πιο τρελοί από μένα;

Δεν είμαι καλά σήμερα έχω νευρα μην μου μιλάτε.

ΧΑ ξέχασα πρέπει να καλέσω μερικούς στο παιχνίδι να μάθουμε κουσούρια..
Καλώ τους: ΤΡελός, και την jacki.

Θα ήθελα πολύ να παίξουν.